متن حقوقی سند وصیت جهت اهدا کالبد به دانشگاه علوم پزشکیالحمدالله رب العالمین وصل الله علی سیدنا محمد و اله الطاهرین المعصومین و لعنت الله علی اعدائهم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین حاضر گردید ................ به مشخصات فوق با اقرار و اعتقاد و ایمان به وحدانیت پروردگار متعال (جل جلاله) و رسالت خاتم الانبیا حضرت محمد (ص) و ولایت و امامت حضرت امیرالمومنین علی (ع) و ائمه معصومین
متن کامل و فرم نمونهی این سند فقط برای دارندگان اشتراک فعال نمایش داده میشود.
7 پاسخ
با درود
چهار خط نخست (به غیر از چند کلمه آخر خط چهارم) ارتباطی به نوع سند ندارد. اصولا هرفردی فارغ از هر دین و نگرش فکری باید بتواند همچین سندی را تنظیم نماید
درود بر شما
بله دقیقا چند خط اول برای مسلمانان و شبعیان قابل استفاده است در خصوص هموطنان با سایر ادیان و مذاهب میتوان شخصی سازی نمود
با سلام اگر شخصی وصیت اهداء عضو تنظیم کرده باشد و پس از فوت او ، بستگان اجازه اهداء ندهند ضمانت اجرایی برای این امر وجود دارد؟
درود
اجازه از خانواده بیمار مرگ مغزی، یک فعل مرسوم در تمام دنیاست. نهتنها در ایران، بلکه در کشوری مثل اسپانیا که موفقترین کشور جهان در زمینه اهدای عضو است، حتماً از خانواده بیمار مرگ مغزی رضایت میگیرند و اگر خانواده راضی نبود، اهدا صورت نمیگیرد.داشتن کارت اهدای عضو کوششی فرهنگی و فرهنگساز است و نشاندهندهی تمایل قلبی فرد به اهدای اعضای خود در صورت بروز مرگ مغزی میباشد. با وجود کارت یا آگاهی قبلی از رضایت متوفی، تصمیمگیری برای خانواده در آن زمان حساس آسانتر میشود. تجربه نشان داده که حتی اگر اعضای خانواده با اهدای عضو موافق نباشند اما خود فرد از قبل تمایل خود را به اهدای عضو اعلام کرده باشد خانواده نیز سرانجام به خواستهی عزیز خود احترام گذاشته و به این وصیت او عمل میکنند.
در آغاز و پایان این سفر خاکی، گرانبهاترین گوهر، جان آدمیست. اما چه نیکوست که انسان، در واپسین وداع با جهان، چراغی بیفروزد در دل تاریکی دیگران. اهدای کالبد، نه تنها یک تصمیم، بلکه وصیتی اخلاقی، تعهدی انسانی و انتخابی مسئولانه است؛ انتخابی که پس از خاموشی نفس، روشناییبخش جانهای دیگر میشود.
در نظام حقوقی ایران، این ارادهی والا در قالب سند رسمی اهدای کالبد به منصهی ظهور میرسد. این سند، که در دفاتر اسناد رسمی با رعایت تشریفات قانونی تنظیم میگردد، ارادهی فرد را در خدمت علم پزشکی و انسانیت قرار میدهد.
مطابق اصل آزادی اراده در حقوق مدنی، هر شخص بالغ، عاقل و مختار میتواند دربارهی چگونگی استفاده از بدن خود پس از مرگ تصمیم بگیرد. این تصمیم، در قالب اقرار رسمی به اهدای کالبد، نهتنها از اعتبار حقوقی برخوردار است، بلکه پلی است میان خواست فردی و خیر جمعی.
از منظر فقه امامیه، کرامت و حرمت بدن انسان، حتی پس از مرگ، محفوظ است. اما فقهای بزرگ، از جمله آیتالله سیستانی و آیتالله شبیری زنجانی، در پاسخ به استفتائات، راه را برای اهدای کالبد گشودهاند. آنان تأکید دارند که در مواردی چون حفظ جان مسلمانی دیگر، ارتقای دانش پزشکی یا نجات انسانها، استفاده علمی از بدن، با رضایت صریح و آگاهانهی متوفی و رعایت حرمت شرعی، مجاز است. تنظیم سند رسمی اهدای کالبد، این رضایت را به شکلی معتبر و قانونی ثبت میکند.
آیا چیزی والاتر از این است که پس از رفتن، بدن ما نه در سکوت خاک، بلکه در پویش علم، در دستان شفابخش و نگاههای مشتاق آموزش، به حیات خویش ادامه دهد؟ تنظیم سند اهدای کالبد، نشانهای است از بلوغ فکری، تعهد اجتماعی و نوعدوستی عمیق. این سند، بخشی از وصیتنامهی معنوی ماست؛ اعلام آمادگی برای بازگشت به جهان، از دریچهای دیگر.
دفاتر اسناد رسمی، این نهاد ارزشمند حقوقی، با ارائه خدماتی دقیق، معتبر و در دسترس، بستری امن برای ثبت این تصمیم والا فراهم کردهاند. در این دفاتر، با رعایت کامل تشریفات قانونی و حفظ کرامت انسانی، ارادهی شما به سندی ماندگار تبدیل میشود. بدون پیچیدگی، بدون نیاز به تشریفات زمانبر، و با اطمینان از اینکه تصمیم شما در زمان مقتضی، راه را برای علم و انسانیت هموار خواهد کرد.
از اینرو، به همهی آنان که در اندیشهی نیکی پس از مرگاند، دعوت میکنم که با مراجعه به دفاتر اسناد رسمی، تصمیم خود را در قالب سند رسمی اهدای کالبد ثبت کنند. این سند، نهتنها بر کاغذ، بلکه بر صفحهی تاریخ انساندوستی ما نگاشته میشود. بیایید با این انتخاب، نوری بیفروزیم که تا ابد در آسمان علم و نوعدوستی بدرخشد.
بخشیدن، همیشه به زندگی معنا میدهد. حتی وقتی دیگر در این جهان نیستیم. برای اطلاعات بیشتر، به دفاتر اسناد رسمی یا دانشگاههای علوم پزشکی مراجعه کنید.
مسخره است خب….وقتی طرف محضری میگه بدین پیکرمو به دانشگاه باید اجازه دفن ندن حتی اگه خونوادش بخوان…این یعنی مرحوم
بوووووقما کارخودمونو میکنیم…یه قانون درست وحسابی نداریم.اگه قراره اول خونواده رو راضی کنیم که دیگه دوم نداره ونیازی به تنظیم سند محضری نیست…درود ؛
لازم به توضیح است که تنظیم سند رسمی یا وصیتنامه در مورد اهدا کالبد، تنها یک بحث داخلی نیست، بلکه در تمامی سیستمهای حقوقی پیشرفته جهان (از اروپا تا آمریکا) یک استاندارد ضروری است.
در دنیای حقوق، “اراده فرد” زمانی اعتبار قانونی پیدا میکند که “مستند و اثبات شده” باشد. بدون داشتن یک سند رسمی و ثبتشده، دانشگاهها و موسسات پزشکی به دلیل پیچیدگیهای قانونی و احتمال شکایات حقوقی از سوی بازماندگان، از برداشت کالبد خودداری میکنند.
در بسیاری از کشورها، حتی با وجود وصیتنامه، خانوادهها هنوز هم میتوانند اعتراض کنند. اما داشتن یک سند رسمی که در سازمانهای مربوطه ثبت شده باشد، قدرت قانونی بسیار بالاتری به فرد میدهد و احتمال پذیرش درخواست توسط دانشگاه را به شدت بالا میبرد.
بنابراین، تنظیم سند محضری یا رسمی، نه یک کار بیهوده،بلکه راهی برای اثبات اراده نهای متوفی است . باید توجه داشت که در مورد اهدای کالبد، اخذ رضایت از خانواده، یک رویهی استاندارد و جهانی است. حتی در پیشرفتهترین سیستمهای آموزشی و پزشکی جهان، اگر خانواده با اهدای کالبد مخالفت کند، این فرآیند انجام نمیشود. و در نهایت باید بگویم که «ادب مرد، به از دولت او».